از تمام آنچه که به عادت آنرا زندگی می نامیم
آخرین آرزو...
از انتهای روزمرگی ها می آمد
با دانه های درشت عرق بر پیشانی
و ته مانده ایی از زیبایی تباه شده روزگاری دور
دستانش
نجیبانه
سنگینی سیب های سرخ را تحمل میکرد
وخستگی هایش پنهان بود
زیر شیارهای عمیق دلمردگی
و فراموش کرده بود تمام زنانگی هایش را
و هر چه امید آرزو و خیال مرده بود در او
و نمیدانم
از کجای زندگی به بعد
همه آرزویش شده بود
یافتن یک صندلی خالی در اتوبوس...
فمینیست!!!!
تو اینجا ایده های فمینیستی ات را زیر و رو می کنی
امضا جمع میکنی
حق طلاق میخواهی
وسخت نگران چند گرم اضافه وزنت هستی
ولی
هرگز نخواهی فهمید
دختری در همبن نزدیکی هزارمین بغض ناشکفته اش را
بی صدا
فرو می دهد
و زنی زیر چادر سیاه
دنبال تکه تکه های استخوان هایش میگردد
بی آنکه بداند
چندمین ضربه پتک تحقیر بود که اینچنین
در همش کوبید...
آری
توهرگز نخواهی فهمید
هرگز....
تمام هزاره های گذشته
اتاقش بوی خواب می داد،بوی خوابهای هزار ساله،بوی موندگی.پرده ها ضخیم بودن و اتاق نیمه تاریک بهم ریخته.نا امید کننده به نظر میرسید،سالها وقت باید صرف می کرد تا حداقل پرده ها رو عوض کنه تازه اینکه چیز مهمی نبود مهم بی لباسی بود که زودتر باید فکر چاره می کرد براش.
از روی تخت که بلند شد تصویر بدن مسی رنگش افتاد روی آینه خاک گرفته.تو فضای کم نوراتاق عریانیش چشمگیر تر شده بود،راه افتاد سمت کمد لباسهاش و برای هزار و یکمین بار تک تک لباسها شو امتحان کرد،نه...بی فایدست....بازم هیچی تنش نمی شد شونه هاش با ناامیدی بالا رفت و پایین اومد،فکر کرد یه روز کسل کننده دیگه با نتیجه از پیش تعیین شده،بازم همون فروشگاه های تکراری با همون لباسای تنگ و مسخره تکراری.
اینم از هزار و یکمین فروشگاه شهر،نه...باز هم هیچ لباسی تنش نشده و تمام هزار و یک فروشنده گفتند متاسفیم.تلاشهای امروز هم بی فایده بود،مثل تمام هزار روز گذشته.
شب که داشت چشمهاشو می بست فکر کرد چه خوب می شد اگه این شهر لعنتی یه خیاط داشت.....
بیزار میشوم از هر چه شعر و هر چه عطر شکوفه بادام(!)
وقتی به ضخامت دیوارها می رسم
در انتهای هر چه فریاد
و وقتی میدانم در پس این دیوار
زمستان بی رحم تر است
من بیزارم از هر چه شعر
سر آغاز
واژه ها زاده میشوند بی آنکه بکارتی در کار باشدواین حنجره ها هستند که تفاوت را زمزمه و گاه فریاد میکنند
زایش هر واژه خلق یک دنیاست،عبوری دوباره از نیستی به هستی و گذاری از فنا به ماندگاری
گذاری که در هر قدم از آن از نو متولد خواهی شد...
